Lezingen van de dag – donderdag 27 dec 2018


Heilige (of feest) van de dag

H. Johannes,
apostel en evangelist

Johannes (Aramees: Yoħanna, Hebreeuws: ‏יוחנן בן־זַבדַי‎ Jochanan ּBen-Savdai, Oudgrieks: Ἰωάννης) was een van de apostelen van Jezus Christus, waarover in het Nieuwe Testament geschreven wordt.

Hij was volgens de Bijbel de zoon van een visser genaamd Zebedeüs en de broer van Jacobus. Toen Johannes en zijn broer Jacobus hun visnetten aan het spoelen waren, werden zij door Jezus geroepen om zijn leerling te worden (Marc. 1:19-20); zij gaven hieraan direct gehoor. Later werden zowel Johannes als Jacobus (twee van de twaalf) apostelen van Jezus.

Samen met Petrus werden Johannes en Jacobus (bijgenaamd ‘zonen van de donder’) de meest vertrouwelijke leerlingen van Jezus. Zo waren zij bijvoorbeeld aanwezig bij de verheerlijking van Jezus op de berg Tabor (volgens het evangelie van Marcus 9:2-13), waar Jezus’ kleding zo wit werd als sneeuw en hij een gesprek voerde met de profeten Elia en Mozes. Ook is hij, volgens het evangelie, de enige apostel die aan de voet van het kruis Maria, de moeder van Jezus, bijstaat. Algemeen wordt aangenomen dat Johannes wordt bedoeld in het evangelie volgens Johannes met ‘de apostel die Jezus liefhad’.

Sint Jan Evangelist, zoals hij ook genoemd wordt, wordt traditioneel gezien als de auteur van vijf boeken van het Nieuwe Testament: drie brieven, een apocalyptisch werk (Openbaring van Johannes) en het naar hem genoemde evangelie volgens Johannes. De meeste theologen plaatsen deze geschriften aan het eind van de 1e eeuw; ook zijn er die van mening zijn dat zijn evangelie niet (helemaal) van hem is maar door verschillende (andere) auteurs is samengesteld.

Volgens de katholieke traditie zijn Johannes en Maria naar Efeze verhuisd en daar ook overleden. Dit wordt echter door historici in twijfel getrokken gezien de hoge leeftijd van Maria. Desalniettemin heeft het evangelie hellenistische invloeden en daarom kan het niet worden uitgesloten dat Johannes in Efeze heeft gewoond en het daar heeft geschreven.

Volgens de legende werd hij, in Rome, bij wijze van marteling in een bad met hete olie gegooid, wat hij overleefde, waarna hij door de Romeinse autoriteiten naar Patmos werd verbannen waar hij het boek Openbaringen schreef. Hij stierf, volgens de christelijke traditie, op zeer hoge leeftijd als laatste van de twaalf apostelen van Jezus. Volgens de traditie is hij hiermee ook de enige apostel die een natuurlijke dood stierf.

Zijn feestdag is in de rooms-katholieke Kerk op 27 december, in de Orthodoxe Kerk op 26 september en 8 mei. Hij is de patroonheilige van Klein-Azië, Sundern, Umbrië, de bisdommen Milwaukee en Cleveland, en van de kunsthandelaren, de schrijvers, de boekbinders, de componisten, de uitgevers, de boekhandelaars, de lithografen, de schilders, de beeldhouwers, de papiermakers, de drukkers, de kleurders, de letterzetters, de theologen, de glazeniers, de spiegelmakers, de graveurs, de kersentrekkers en korfmakers en verder van de vriendschap. Hij wordt aanroepen bij brandwonden, tegen hagel, vergiftigingen, voetwonden en epilepsie.

Een bekende leerling van Johannes was Polycarpus van Smyrna.

Bron: Heiligen.net

H. Johannes, apostel en evangelist

feest


Uit de eerste brief van Johannes 1, 1-4

‘Wat wij gezien en gehoord hebben verkondigen we aan u.’

Wat er was vanaf het begin, wat wij gehoord hebben, wat wij met eigen ogen gezien en aanschouwd hebben, wat onze handen hebben aangeraakt, dat verkondigen wij: het Woord dat leven is. Het leven is verschenen, wij hebben het gezien en getuigen ervan, we verkondigen u het eeuwige leven dat bij de Vader was en aan ons verschenen is.
Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen we ook aan u, opdat ook u met ons verbonden bent. En verbonden zijn met ons is verbonden zijn met de Vader en met zijn Zoon Jezus Christus.
We schrijven u deze brief om onze vreugde volkomen te maken.

 

Psalm 97, 1 + 2 + 5 + 6 + 11 + 12

Refr.: Verheug u, rechtvaardigen, in de Heer.

De Heer is koning, laat de aarde juichen,
laat vreugde heersen van kust tot kust.

In wolk en duisternis is Hij gehuld,
zijn troon stoelt op recht en gerechtigheid.

De bergen smelten als was voor de Heer,
voor de Heer van heel de aarde.

De hemel vertelt van zijn gerechtigheid,
alle volken aanschouwen zijn majesteit.

Licht is uitgezaaid voor de rechtvaardige,
vreugde voor de oprechten van hart.

Verheug u, rechtvaardigen, in de Heer,
en breng hulde aan zijn heilige Naam.

 

Uit het evangelie volgens Johannes 20, 2-8

Hij zag en geloofde.

Op de eerste dag van de week liep Maria Magdalena snel snel terug naar Simon Petrus en de andere leerling, van wie Jezus veel hield, en zei: ‘Ze hebben de Heer uit het graf weggehaald en we weten niet waar ze Hem nu neergelegd hebben.’
Petrus en de andere leerling gingen op weg naar het graf. Ze liepen beiden snel, maar de andere leerling rende vooruit, sneller dan Petrus, en kwam als eerste bij het graf.
Hij boog zich voorover en zag de linnen doeken liggen, maar hij ging niet naar binnen.
Even later kwam Simon Petrus en hij ging het graf wel in. Ook hij zag de linnen doeken, en hij zag dat de doek die Jezus’ gezicht bedekt had niet bij de andere doeken lag, maar apart opgerold op een andere plek.
Toen ging ook de andere leerling, die het eerst bij het graf gekomen was, het graf in. Hij zag het en geloofde.

Van Woord naar leven

We hoorden hoe Johannes en Petrus snel naar het graf van Jezus liepen om te zien of het inderdaad waar was dat het graf – zoals Maria Magdalena hen zei – leeg was.
Beiden liepen snel, doch Johannes was sneller, hij rende vooruit. Hij kwam dan ook als eerste bij het graf aan. Hij keek in het graf, zag, stelde vast, maar ging niet binnen. Ondertussen kwam Petrus aan, en deze ging het graf wél binnen. Waarna ook Johannes het graf betrad.

Dit is een prachtig beeld van de Kerk; meer bepaald van de liefde in de Kerk.
De liefde, hier belichaamt door Johannes (de evangelist van de liefde!), is sneller dan Petrus die het ambt (het pausambt) belichaamt. De Kerk is altijd iets trager, iets logger. Maar dat doet niets af aan de liefde binnen de Kerk die altijd fris is, en snel.

Neem bijvoorbeeld Lourdes. De verschijningen aan Bernadette deden in de streek zeer snel de ronde. En op enkele dagen tijd kwamen er duizenden mensen afgezakt naar de grot aan de Gave. Deze mensen belichaamden de liefde die sneller was dan de officiële Kerk, die pas later tot bij de grot kwam, vaststelde en bevestigde. Mooi beeld!

De Kerk wordt geleid van bovenuit, maar ze leeft van onderuit. Beiden leven in een voortdurende bevruchting van elkaar, waarvan de liefde (het leven van de Heer) steeds de bron is. Die liefde leeft onder het gewone volk, waar de ambtsdragers binnen de Kerk de taak hebben het gelovige volk te behoeden en te leiden, te onderrichten en indien nodig bij te sturen. Maar bovenal heeft zij de opdracht te bevestigen waar de Heer roept en op welke wijze Hij dat doet.

Het leven van de Heer is de liefde, die altijd fris, blij en snel is. En als de Kerk een roeping heeft in deze wereld, dan is het dit leven te leven. Christus met ons, door ons, in ons.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Goede God,
door de apostel Johannes hebt Gij uw eeuwig Woord geopenbaard om ons het volle leven te schenken. Dat uw Woord, Gijzelf, ons steeds mag aanzetten tot liefhebben, snel, fris en blij. Opdat uw vrede en uw vreugde in ieder van ons volkomen mag zijn.
Door Christus, onze broer en Heer. Amen.