Lezingen van de dag – woensdag 3 april 2019


Heilige (of feest) van de dag

Elisabeth Koch († 1899)

Elisabeth (gedoopt Josephine) Koch, Leuven, België; stichteres

Zij werd op 21 januari 1815 te Aken geboren. Haar jeugd was niet gemakkelijk, want ze groeide op in een vreemd gezin. Na de dood van twee jongere kinderen uit haar gezin, kwam ze bij haar oma in Haaren terecht. Het schijnt dat zij als kind al vaak met godsdienstige dingen bezig was. Volgens zeggen speelde zij met haar poppen vaak kloostertje; dan kleede zij ze allemaal als zustertjes aan. Op haar tiende werd ze op het pensionaat van de recollectinnen te Eupen gedaan.

Zoals toen gebruikelijk hadden de meisjes op het internaat ongeveer dezelfde dagindeling als de zusters. Zo kwam de kleine Josephine al vroeg in aanraking met de strenge religieuze levenswijze van de zusters. Enige tijd later ging ze naar Verviers (dat tegenwoordig in België ligt, maar destijds tot het Duitse Rijk behoorde, evenals het naburige Eupen) om een opleiding te volgen in Handelskennis. Toen haar grootmoeder op sterven lag, heeft zij haar in haar laatste dagen verpleegd. Dit bracht haar ertoe voor het religieuze leven te kiezen. Zij ging werken in het St-Nikolaasziekenhuis te Eupen en van daaruit begon ze in 1837 onder de naam Philomene aan het noviciaat bij de recolectinnen . Maar toen in 1844 het moment van haar eeuwige geloften aanbrak, voelde zij dat hier haar roeping niet lag en sloot zich aan bij de Zusters van de Derde Orde van Franciscus.

Geleidelijk aan voegden zich tien andere zusters bij haar, en met behulp van de zalige Franziska Schervier († 1876; feest 14 december) stichtte zij in 1856 het Genootschap der Franciscanessen van de H. Familie. Het huis waar de zusters woonden, heette in de volksmond ‘Het Kloostertje aan de Markt’. Vanaf 1858 kreeg zij onder de naam Zuster Elisabeth de leiding van de nieuwe Congregatie. De zusters legden zich vooral toe op gebed, zieken- en armenzorg. Door de Kulturkampf zagen zij zich genoodzaakt het Duitse grondgebied te verlaten en verhuisden naar Leuven.

Zuster Elisabeth stierf te Leuven op 3 april 1899. In 1964 werd haar stoffelijk overschot naar haar ‘Kloostertje’ in Eupen overgebracht.

Bron: Heiligen.net

 

woensdag in de 4e week van de vasten


Uit de profeet Jesaja 49, 8-15

Het einde van de ballingschap is in het gezicht, de dag van het heil is nabij. De terugkeer wordt beschreven als een nieuwe uittocht uit Egypte. De arme getrouwen zullen terug vreugde kennen. God is zijn volk niet vergeten.

Dit zegt de Heer:
“In het uur van mijn genade geef Ik je antwoord, op de dag van de redding zal Ik je helpen. Ik zal je behoeden, Ik neem je in dienst voor mijn verbond met de mensen, om het land weer op te richten, om het verlaten erfgoed in eigendom terug te geven, om tegen gevangenen te zeggen: ‘Ga in vrijheid!’ en tegen wie in het duister verblijft: ‘Kom te voorschijn!’ Langs wegen zullen zij weiden, op iedere kale heuvel vinden ze weidegrond.
Ze zullen dorst noch honger lijden, de zinderende hitte zal hen niet kwellen en de zon zal hen niet steken, want hij die zich over hen ontfermt, zal hen leiden en hen naar waterbronnen voeren. Ik effen al mijn bergen tot een weg, Ik zal mijn paden plaveien.
Kijk! Zij daar komen van ver, en kijk, zij uit het noorden, en uit het westen, en zij uit het land van Syene. Juich, hemel! Jubel, aarde! Bergen, breek uit in gejuich! De Heer heeft zijn volk getroost, Hij heeft zich over de armen ontfermd.
Sion zegt: ‘De Heer heeft mij verlaten, mijn Heer is mij vergeten.’ Maar kan een vrouw haar zuigeling vergeten of harteloos zijn tegen het kind dat zij droeg? Zelfs al zou zij het vergeten, Ik vergeet jou nooit.”

 

Psalm 145, 8 + 9 + 14 +17 + 18

Refr.: De Heer is goed voor alles en allen.

Genadig en liefdevol is de Heer,
Hij blijft geduldig en groot is zijn trouw.

Goed is de Heer voor alles en allen,
Hij ontfermt zich over heel zijn schepping.

Een steun is de Heer voor wie is gevallen,
wie gebukt gaat richt Hij op.

Rechtvaardig is de Heer in alles wat Hij doet,
zijn schepselen blijft Hij trouw.

Allen die Hem aanroepen is de Heer nabij,
die Hem roepen in vast vertrouwen.

 

Uit het evangelie volgens Johannes 5, 17-30

Het conflict met de Joodse leiders wordt scherper. Jezus overtreedt publiekelijk de wet op de sabbatrust en noemt zelfs God zijn eigen Vader. Jezus verdedigt zich en verduidelijkt zijn zending. Hij zal levend maken wie Hij wil. Want de Vader heeft Hem alle macht in handen gegeven.

Jezus verdedigde zich tegen de Joden met de woorden: ‘Mijn Vader werkt aan één stuk door, en daarom doe Ik dat ook.’
Vanaf dat moment probeerden de Joden Hem te doden, omdat Hij niet alleen de sabbat ondermijnde, maar bovendien God zijn eigen Vader noemde, en zichzelf zo aan God gelijkstelde.
Jezus reageerde hierop met de volgende woorden: ‘Waarachtig, Ik verzeker u: de Zoon kan niets uit zichzelf doen, Hij kan alleen doen wat Hij de Vader ziet doen; en wat de Vader doet, dat doet de Zoon op dezelfde manier. De Vader heeft de Zoon immers lief en laat Hem alles zien wat Hij doet. Hij zal Hem nog grotere dingen laten zien, u zult verbaasd staan! Want zoals de Vader doden opwekt en levend maakt, zo maakt ook de Zoon levend wie Hij wil.
De Vader zelf velt over niemand een oordeel, maar Hij heeft het oordeel geheel aan de Zoon toevertrouwd. Dan zal iedereen de Zoon eer betuigen zoals men de Vader eert. Wie de Zoon niet eert, eert ook de Vader niet die Hem gezonden heeft.
Waarachtig, Ik verzeker u: wie luistert naar wat Ik zeg en Hem gelooft die mij gezonden heeft, heeft eeuwig leven; over hem wordt geen oordeel uitgesproken, hij is van de dood overgegaan naar het leven.
Ik verzeker u: er komt een tijd, en het is nu al zover, dat de doden de stem van Gods Zoon zullen horen en dat wie hem horen, zullen leven.
Zoals de Vader leven heeft in zichzelf, zo heeft ook de Zoon leven in zichzelf; dat heeft de Vader Hem gegeven.
En omdat Hij de Mensenzoon is, heeft Hij hem ook gezag gegeven om het oordeel te vellen.
Wees hierover niet verwonderd, er komt een moment waarop alle doden zijn stem zullen horen en uit hun graf zullen komen: wie het goede gedaan heeft staat op om te leven, wie het slechte gedaan heeft staat op om veroordeeld te worden.
Ik kan niets doen uit mijzelf: ik oordeel naar wat Ik hoor, en mijn oordeel is rechtvaardig omdat Ik mij niet richt op wat Ik zelf wil, maar op de wil van Hem die mij gezonden heeft.’

Van Woord naar leven

Vandaag lezen we uit de profeet Jesaja:
Dit zegt de Heer: “In het uur van mijn genade geef Ik je antwoord, op de dag van de redding zal Ik je helpen. Ik zal je behoeden, Ik neem je in dienst voor mijn verbond met de mensen, om het land weer op te richten, om het verlaten erfgoed in eigendom terug te geven, om tegen gevangenen te zeggen: ‘Ga in vrijheid!’ en tegen wie in het duister verblijft: ‘Kom te voorschijn!’ Langs wegen zullen zij weiden, op iedere kale heuvel vinden ze weidegrond.

We lezen hier een profetie van Jesaja waar Hij het, mijn inziens, heeft over de komst van Jezus. Het uur van Gods genade is de tijd van Jezus geboorte en leven, de tijd van de redding, de tijd waarin God doorheen Jezus de mensen weer met zich verzoent door hen uit de duisternis van de zonde weg te halen en hen te brengen naar vruchtbare weiden: het leven in Hem.

Maar in zekere zin gaat de profetie ook over ons, daar dat ‘uur van genade’ geldt voor ieder die zich geeft aan Christus. Ook wij zijn immers geroepen om vanuit de Heer mensen van de ‘duisternis’ (het leven in de zonde) te bevrijden, hun ‘eigendom’ (het leven in God) weer terug te geven, hen zo nabij te zijn dat ze uit hun donkere schelp – om welke reden ze daar ook in beland zijn – weer tevoorschijn te komen, hen te brengen naar groene en vruchtbare weiden: hun leven in God, in Gods liefde.
En uiteraard onszelf niet vergetend. Ook wij moeten die weg van bekering gaan.

Wanneer er in het Oude Testament gesproken wordt over Jezus, wordt er in wezen ook gesproken over ons. Want de tijd van Christus waarover voortdurend geprofeteerd wordt, gaat niet enkel over zijn 33 jaar dat Hij hier op aarde onder ons was, maar ook over de tijd daarna. Christenen leven immers mét Jezus, levend in hun hart, zich schenkend aan Hem.

Laten we mét de Heer de mensheid liefhebben, door vanuit Hem te werken aan verzoening, vrede en gerechtigheid.

Moge Christus ons in zich opnemen.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer God,
maak ons tot kinderen van het licht die leven in de genade van Christus. Moge wij vanuit Hem de wereld omhelzen, haar verlichten en verwarmen. Moge op deze wijze velen een onderkomen vinden in U, door U opgetild en genezen, uw Vrede dragend en uitdragend.
Kom Heer Jezus, kom. Amen.