Lezingen van de dag – zondag 20 jan 2019


Heilige (of feest) van de dag

Carlos Morales (+ 1982)

Carlos Morales op, Guatemala-stad, Guatemala; martelaar

Hij is de eerste dominicaner priester in Guatemala sinds zijn orde in de 19e eeuw uit dat land was verbannen. Zijn opleiding krijgt hij in México; zijn theologiestudie doorloopt hij in Costa Rica; vervolgens doet hij zijn pastorale stage in Guatemala en Panama. Temidden van de gewone mensen, die voor het overgrote deel straatarm zijn, ziet hij zich bevestigd in zijn roeping: zorg en aandacht besteden aan de allerarmsten, vooral de inlandse Indianenbevolking. Daarbij heeft hij het voorbeeld voor ogen van zijn ordegenoot pater Bartolomé de las Casas († 1566; feest 17 juli) die als een van de eersten inde 16e eeuw zich het lot aantrok van de Indianen en die hen niet als wilden beschouwde, maar als mensen met een onsterfelijke ziel.

In 1977 ontvangt Carlos de priesterwijding. Hij wordt dus in Guatemala te werk gesteld, waar hij seminaries organiseert voor de Indiaanse bevolking: ze bestaan uit werk afgewisseld met studie. De rijke klasse ziet het met lede ogen aan. Het maakt de armen alleen maar zelfbewuster en veeleisender; daar hebben de rijken, verschanst in hun met wapens beveiligde woondomeinen, geen belang bij. Carlos zelf schrijft: “Als religieus bezig zijn vandaag de dag is gevaarlijk in Guatemala. Elk ogenblik kan je getroffen worden door een dodelijke kogel…”
Inderdaad wordt hij herhaaldelijk met de dood bedreigd, maar hij wenst zijn roeping niet te verraden en zoals mensen in zijn omgeving hem aanraden naar elders te vertrekken.
Op 20 januari 1982 wordt hij vanuit een voorbijrijdende auto midden op straat neergeschoten, 35 jaar oud.

Zijn overste zegt bij zijn uitvaart: “Zijn christelijke gevoeligheid voor het onrecht waar de allerarmsten van zijn volk onder te lijden hadden, bracht hem ertoe in hun midden te gaan wonen en werken. Vanaf het moment van zijn priesterwijding tot aan zijn gewelddadige dood liet hij zich inspireren door de trouw aan het evangelie. Het was niet welgevallig aan lieden die een leven wensten weg te maaien dat in het teken stond van de hoop en gedragen werd door broederlijke zorg voor zijn volk van Guatemala.”

Carlos is (nog?) niet heilig of zalig verklaard, maar hij leeft in de harten van Latijns-Amerikaanse gelovigen.

Bron: Heiligen.net

 

 

2e zondag door het jaar – C


Uit de profeet Jesaja 62, 1-5

De ontrouw van het uitverkoren volk werd bestraft met de ballingschap. Maar God kondigt vergiffenis aan. Jeruzalem bouwt Hij weer op en vervult het met heerlijkheid, zoals een bruidegom zijn ontrouwe bruid terugneemt en haar overlaadt met nieuwe tederheid.

Omwille van Sion zal ik niet zwijgen, omwille van Jeruzalem ben ik niet stil, totdat het licht van haar gerechtigheid daagt en de fakkel van haar redding brandt.
Alle volken zullen je gerechtigheid zien, alle koningen je majesteit. Men zal je noemen bij een nieuwe naam die de Heer zelf heeft bepaald.
Je zult een schitterende kroon zijn in de hand van de Heer, een koninklijke tulband in de hand van je God.
Men noemt je niet langer Verlatene en je land niet langer Troosteloos oord, maar je zult heten Mijn verlangen en je land Mijn bruid. Want de Heer verlangt naar jou en je land wordt ten huwelijk genomen.
Zoals een jongeman een meisje tot vrouw neemt, zo zullen jouw zonen jou ten huwelijk nemen, en zoals de bruidegom zich verheugt over zijn bruid, zo zal je God zich over jou verheugen.

 

Psalm 96, 1 + 2 + 3 + 7 + 8 + 9

Refr.: Buich u voor de Heer in zijn heilige glorie.

Zing voor de Heer een nieuw lied,
zing voor de Heer, heel de aarde.

Zing voor de Heer, prijs zijn Naam,
verkondig van dag tot dag dat Hij ons redt.

Maak aan alle volken zijn majesteit bekend,
aan alle naties zijn wonderdaden.

Erken de Heer, stammen en volken,
erken de Heer, zijn majesteit en macht.

Erken de Heer, de majesteit van zijn Naam,
draag geschenken zijn voorhoven binnen.

Buig u voor de Heer in zijn heilige glorie,
huiver, heel de aarde, als Hij verschijnt.

 

Uit de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs 12, 4-11

De Geest is in de Kerk de bron van de meest verscheidene gaven. Door hen werkt Hij en wordt ook bron van diepe eenheid onder het Godsvolk.

Broeders en zusters,
er zijn verschillende gaven, maar er is één Geest; er zijn verschillende dienende taken, maar er is één Heer; er zijn verschillende uitingen van bijzondere kracht, maar het is één God die ze allemaal en bij iedereen teweegbrengt. In iedereen is de Geest zichtbaar aan het werk, ten bate van de gemeente.
Aan de een wordt door de Geest het verkondigen van wijsheid geschonken, aan de ander door diezelfde Geest het overdragen van kennis; de een ontvangt van de Geest een groot geloof, de ander de gave om te genezen. En weer anderen de kracht om wonderen te verrichten, om te profeteren, om te onderscheiden wat wel en wat niet van de Geest afkomstig is, om in klanktaal te spreken of om uit te leggen wat daar de betekenis van is.
Al deze gaven worden geschonken door een en dezelfde Geest, die ze aan iedereen afzonderlijk toebedeelt zoals Hij wil.

 

Alleluia.

Maak ons hart ontvankelijk, Heer,
opdat wij de woorden
van uw Zoon zouden begrijpen.

Alleluia.

 

Uit het evangelie volgens Johannes 2, 1-12

De aarden kruiken van de oude Wet lopen over van de nieuwe wijn der genade. Door de wijn te verschaffen voor het bruiloftsfeest, neemt Jezus de rol over van de bruidegom. Door dit wonder bekomt Maria van haar Zoon dat het uur van het heil als het ware wordt vervroegd. Maria wordt ‘vrouw’ genoemd, de nieuwe Eva. Zij is het symbool van de mensheid die opkijkt naar haar Redder.

Er was een bruiloft in Kana, in Galilea. De moeder van Jezus was er, en ook Jezus en zijn leerlingen waren op de bruiloft uitgenodigd.
Toen de wijn bijna op was, zei de moeder van Jezus tegen Hem: ‘Ze hebben geen wijn meer.’
‘Wat wilt u van me?’ zei Jezus. ‘Mijn tijd is nog niet gekomen.’
Daarop sprak zijn moeder de bedienden aan: ‘Doe maar wat Hij jullie zegt, wat het ook is.’
Nu stonden daar voor het Joodse reinigingsritueel zes stenen watervaten, elk met een inhoud van twee à drie metrete.
Jezus zei tegen de bedienden: ‘Vul de vaten met water.’
Ze vulden ze tot de rand.
Toen zei Hij: ‘Schep er nu wat uit, en breng dat naar de ceremoniemeester.’
Dat deden ze.
En toen de ceremoniemeester het water dat wijn geworden was, proefde (hij wist niet waar die vandaan kwam, maar de bedienden die het water geschept hadden wisten het wel) riep hij de bruidegom en zei tegen hem: ‘Iedereen zet zijn gasten eerst de goede wijn voor en als ze dronken zijn de minder goede. Maar u hebt de beste wijn tot nu bewaard!’
Dit heeft Jezus in Kana, in Galilea, gedaan als eerste wonderteken; Hij toonde zo zijn grootheid en zijn leerlingen geloofden in Hem.
Daarna ging Hij naar Kafarnaüm, met zijn moeder, zijn broers en zijn leerlingen, en daar bleven ze een paar dagen.

Van Woord naar leven

Wat Jezus Christus ons wil zeggen met de bruiloft van Kana is dat de wijn helemaal niet op is voor ons mensen vandaag. Integendeel, de beste wijn moet nog komen en er is genoeg voor iedereen!
Het verhaal van de bruiloft van Kana is dus goed nieuws voor alle mopperaars en voor alle mensen, die denken dat het allemaal zo slecht gaat. De litanie van mopperaars is langer dan de litanie van alle heiligen – en die is al heel lang – maar nu is er dus reden tot optimisme en enthousiasme!

Zoals tijdens de bruiloft van Kana de wijn niet opraakte, zo zal onze wijn, onze voeding, ook niet opraken. Dat heeft Jezus Christus vlak voor zijn hemelvaart ons ook beloofd: ‘Ik zal met jullie zijn tot het einde der tijden.’ Het is belangrijk dat wij dat blijven geloven, ook al zijn het misschien geen makkelijke tijden en wordt de mensheid heden ten dage zwaar op de proef gesteld.

Laat we blijven bidden. Laat ons de juiste keuzen maken. Ja, laten we blijven werken. En laat ons vooral blijven geloven, in de zin dat we ons dagelijks, in eenvoud en blijheid, geven aan de aanwezige God, in Christus.

Geïnspireerd aan woorden van J. Bots, sj

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer,
kom met uw Geest over ieder van ons, opdat wij ten allen tijde mogen vertrouwen op U. Al te dikwijls menen wij dat ook onze wijn op is, doordat we U vergaten en enkel leefden voor ons eigen ego. Geef dat wij ons leven mogen schenken aan U, zoals de dienaars het water toevertrouwden aan uw genade. Maak ons leven tot uw wijn, opdat uw feest van liefde meer en meer gestalte mag krijgen in elke ontmoeting waarin Gij ons brengt.
Alle dagen van ons leven. Amen.