Lezingen van de dag – zondag 30 dec 2018


Heilige (of feest) van de dag

Heilige Familie

feest

In de regel op de zondag na Kerstmis wordt het feest van de Heilige Familie gevierd. Voluit is dat het feest van de H. Familie, Jezus, Maria en Jozef.

Het is een heel recent feest in de liturgiegeschiedenis. Het werd immers pas ingevoerd in 1921 en wordt pas sinds 1969 gevierd op de zondag na Kerstmis.

Zo werpt het een eigen licht op het kerstmysterie: het Kind dat in Betlehem werd geboren – het Woord dat mens geworden is – heeft ons menselijk bestaan gedeeld en heeft dus ook in een gezin geleefd zoals de meeste van ons. Zo werd het gezin geheiligd.

Het christelijke gezin, dat zich modelleert op de Heilige Familie, kan een plaats, een gebeuren zijn waarin ouders en kinderen de menslievendheid van God ontdekken en eraan gestalte geven.

 

Heilige Familie

feest

Jezus werd niet geboren als een prins, maar als een arme. Hij deelde het bestaan van eenvoudige mensen, van Jozef en Maria. Hij was het hart van deze kleine familie in Nazaret. Jezus is ook het hart van onze eigen thuis. Hij is de band die ons samenhoudt en die ons in staat stelt lief te hebben. De jeugd van Jezus leert ons dat, wie de wil doet van de Vader, vaak een teken van tegenspraak wordt. Gods wegen zijn niet de onze. Maria en Jozef begrepen hun kind niet altijd, maar ze gaven het de ruimte om de wil van de Vader te doen.


Uit het boek Wijsheid van Jezus Sirach 3, 2-6 + 12-14

Het eren van de ouders.

De Heer heeft de vader aanzien bij zijn kinderen gegeven en de zonen aan het oordeel van hun moeder verplicht.
Wie zijn vader eer bewijst maakt zijn zonden goed.
Wie zijn moeder hoogacht is als iemand die schatten verzamelt.
Wie zijn vader eer bewijst vindt vreugde in zijn kinderen en wanneer hij bidt, wordt hij verhoord.
Wie zijn vader hoogacht zal lang leven, wie luistert naar de Heer geeft zijn moeder rust.
Kinderen, wees je vader op zijn oude dag tot steun en doe hem geen verdriet zolang hij leeft.
Als zijn verstand hem verlaat, heb dan begrip voor hem. Jij die nog al je kracht hebt mag niet op hem neerzien.
Als je je over je vader ontfermt, wordt dat niet vergeten; zo bouw je weer op wat je zonden hebben afgebroken.

 

Psalm 128

Refr.: Gelukkig zij die Gods wegen gaan.

Gelukkig ieder die ontzag heeft voor de Heer
en de weg gaat die Hij wijst.

Je zult eten wat je werk opbrengt,
geluk en voorspoed vallen je toe.

Je vrouw als een vruchtbare wijnstok
in het midden van je huis.

Je kinderen als jonge olijfbomen
in een kring om je tafel.

Ja, zo wordt gezegend
de man die ontzag heeft voor de Heer.

Ontvang de zegen van de Heer uit Sion,
verheug je in de voorspoed van Jeruzalem,
alle dagen van je leven.

Verheug je in de kinderen van je kinderen.
Vrede over Israël !

 

Uit de brief van Paulus aan de Kolossenzen 3, 12-21

Kleed u in de liefde.

Broeders en zusters,
omdat God u heeft uitgekozen, omdat u zijn heiligen bent en Hij u liefheeft, moet u zich kleden in innig medeleven, in goedheid, bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld.
Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft; zoals de Heer u vergeven heeft, moet u elkaar vergeven.
En bovenal, kleed u in de liefde, dat is de band die u tot een volmaakte eenheid maakt.
Laat in uw hart de vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaam.
Wees ook dankbaar.
Laat Christus’ woorden in al hun rijkdom in u wonen; onderricht en vermaan elkaar in alle wijsheid, zing met heel uw hart psalmen en hymnen voor God en liederen die de Geest u vol genade ingeeft.
Doe alles wat u zegt of doet in de naam van de Heer Jezus, terwijl u God, de Vader, dankt door Hem.
Vrouwen, erken het gezag van uw man, zoals past bij uw verbondenheid met de Heer.
Mannen, heb uw vrouw lief en wees niet bitter tegen haar.
Kinderen, gehoorzaam je ouders in alles, want dat is de wil van de Heer.
Vaders, vit niet op uw kinderen, want dat maakt ze moedeloos.

 

Alleluia.

Laat de vrede van Christus
heersen in uw hart.
Het Woord van Christus
moge in volle rijkdom onder u wonen.

Alleluia.

 

Uit het evangelie volgens Lucas 2, 41-52

Jezus wordt gevonden in de tempel.

De ouders van Jezus gingen jaarlijks voor het pesachfeest naar Jeruzalem.
Toen Hij twaalf jaar was, maakten ze weer hun gebruikelijke pelgrimstocht.
Na afloop van het feest vertrokken ze naar huis, maar Jezus bleef in Jeruzalem achter zonder dat zijn ouders het wisten.
In de veronderstelling dat Hij zich bij het reisgezelschap bevond, reisden ze een hele dag voordat ze Hem overal onder hun verwanten en bekenden begonnen te zoeken.
Toen ze Hem niet vonden, keerden ze terug naar Jeruzalem om Hem daar te zoeken.
Na drie dagen vonden ze Hem in de tempel, waar Hij tussen de leraren zat, terwijl Hij naar hen luisterde en hun vragen stelde.
Allen die Hem hoorden stonden versteld van zijn inzicht en zijn antwoorden.
Toen zijn ouders Hem zagen, waren ze ontzet, en zijn moeder zei tegen Hem: ‘Kind, wat heb je ons aangedaan? Je vader en ik hebben met angst in het hart naar je gezocht.’
Maar Hij zei tegen hen: ‘Waarom hebt u naar me gezocht? Wist u niet dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?’
Maar ze begrepen niet wat Hij tegen hen zei.
Hij reisde met hen terug naar Nazaret en was hun voortaan gehoorzaam.
Zijn moeder sloot alles wat er met Hem gebeurd was in haar hart.
Jezus groeide verder op en zijn wijsheid nam nog toe.
Hij kwam steeds meer in de gunst bij God en de mensen.

Van Woord naar leven

Vandaag, op de eerste zondag na kerst, gedenken en vieren we naar jaarlijkse gewoonte het gezin van Maria, Jozef en Jezus, van oudsher de Heilige Familie genoemd.

Dit gezin mogen we terecht heilig noemen. Heilig, omdat de gods-verbondenheid centraal stond in hun leven. Niet enkel bij bepaalde momenten, maar altijd. Ze leefden als armen van Jahwe; eenvoudig, diep gelovig, verlangend en uitkijkend naar God. Ze leefden in het ‘ja’. Ze leefden met de zorg en het leed zoals iedere familie, maar vertrouwden alles toe aan de altijd Aanwezige. Bij Hem zochten ze bescherming, aan Hem wilden ze gehoorzamen, voor Hem wilden ze leven. En de gods-verbondenheid, hun levende relatie met de Vader, stond centraal in hun leven. Het was het hart van hun bestaan, de cement van hun samen-zijn, de innerlijke vreugde van ieder.

Maar juist die Gods-relatie gaf hen ook de nodige pijn, leverde vragen op, bracht hen op grenzen van onwetendheid. Hun ja-woord tot de Vader maakte het hen behoorlijk moeilijk. Gods wegen zijn de onze niet, en dat waren ook de hunne niet. Wat God met hen voorhad deed onze heilige familie behoorlijk op haar fundamenten daveren. Maar ze hielden stand, bleven trouw, en waren bereid af te geven, los te laten… als God het wilde.

En ja, zo gebeurde het dat Jezus zijn ouders even verliet om te gaan luisteren naar, en zelfs te spreken tot, de ouderen, de leraren, in de tempel; het ‘huis van mijn Vader’ zoals Hij de tempel omschreef.
Zo gebeurde het, enkele jaren daarvoor, dat Maria zwanger werd door toedoen van de heilige Geest. Niet makkelijk voor Jozef, maar hij vertrouwde de hem geschonken droom en nam Maria tot zijn vrouw.
Zo gebeurde het dat Maria en Jozef jaren later Jezus zullen moeten loslaten omdat Hij een opdracht te vervullen had; een zending die zou uitdraaien op iets wat de geschiedenis zal ingaan als het scharniermoment bij uitstek voor de mensheid: het sterven én verrijzen van hun Zoon.
Mooi hoe Maria aanwezig bleef bij haar zoonlief tot onder het kruis. Velen gingen lopen, maar zij bleef. Mooi hoe Maria als moeder samen met de leerlingen de belofte van de Vader afwachtte, namelijk het komen van de Geest.

Maria, Jozef en Jezus… Heilig gezin. Alles, zowel hun pijnen als hun vreugden, hun bechikbaarheid, hun hele ‘ja’ was getekend door die sterke gods-verbondenheid, zowel bij zonneschijn als in duisternis.

En als wij iets kunnen leren van deze kleine familie dan is het, denk ik, toch wel dat: hun gods-verbondenheid: hun trouw, hun ‘ja’, hun bereidheid, hun gehoorzaamheid.

De sleutel van dit ‘ja’ was ongetwijfeld hun innerlijk leven, hun levende band met God zelf. Geen vanzelfsprekende weg, zeker niet wanneer er vragen of twijfels zijn, maar wel een weg die zekerheid biedt, wanneer je de ‘kunst’ verstaat deze in geloof en overgave te bewandelen.

Over de Heilige Familie is beslist nog veel meer te zeggen, maar deze gedachten kwamen vandaag op in mijn hart. Arme woorden in vergelijking met wat de Heilige Familie in wezen moet geweest zijn, en nog steeds is.

Moge het gezin Maria-Jezus-Jozef ons een spiegel zijn wat betreft hun liefde tot de Allerhoogste, hun liefde tot de Liefde.

kris

Reageren, je eigen woordje plaatsen, of uitwisselen over de overweging,
kan via de blog Van Woord naar leven.

Laat ons bidden

Heer Jezus,
heerlijk toch een vader en een moeder te hebben die bidden, en die hun kinderen leren bidden. Groots zijn die ouders die hun kinderen leren God in hun leven mee te dragen als de schenker van het volle leven. Heilig zijn die ouders die hun kinderen leren U, Jezus, te ontmoeten, van U te ontvangen, met U op weg te gaan als een Vriend, zij aan zij, Hart in hart.

Goede God,
kom met uw heilige Geest over onze gezinnen, beziel de ouders met de gave van diep en volgehouden gebed. Geef hen liefde voor U, liefde voor het leven, liefde voor hun kinderen. Moge zij hun kinderen leren innerlijk te knielen, opdat ze zouden leren te leven in overgave aan U, met Jezus als Gezel, hun Broeder door U neergelegd in hun hart.

Kom heilige Geest,
beziel onze gezinnen, en richt onze harten naar de Allerhoogste.

Door Christus, onze Broeder en Heer.
Amen.