zaterdag in week 1 van de advent
De lezingen van vandaag tonen een God die zorgt, geneest en een nieuw begin mogelijk maakt. Jesaja laat zien hoe Gods nabijheid een volk in duisternis weer richting geeft. De psalm bezingt diezelfde genezende kracht. Het evangelie laat vervolgens zien hoe Jezus die zorg belichaamt en mensen uitnodigt om zelf dragers van licht te worden.
Uit de profeet Jesaja 30, 19-21.23-26
Jesaja richt zich tot een volk dat uitgeput is geraakt door onzekerheid en verlies. Midden in hun kwetsbaarheid klinkt een woord van nabijheid: God verschijnt als de Leermeester die begeleidt, geneest en een nieuwe weg opent.
Volk van Jeruzalem, dat op de Sion woont, je hoeft geen tranen meer te storten. Want Hij zal zich over je ontfermen als je weeklaagt, Hij zal antwoorden zodra Hij je hoort. De Heer zal jullie brood geven in de benauwenis en water in de nood. Hij die jullie onderricht gaf, zal zich niet langer verbergen. Met eigen ogen zul je je leermeester zien, met eigen oren zul je een stem achter je horen zeggen: ‘Dit is de weg die je moet volgen. Hier moet je rechts. Ga daar naar links.’
Dan zal Hij regen geven voor het zaad waarmee je het land hebt ingezaaid. Alles wat het land voortbrengt zal mals en voedzaam zijn. Op die dag zullen je kudden op uitgestrekte weidegronden grazen. De runderen en ezels die het land bewerken, krijgen voer dat verrijkt is met zuring, nadat het met vork en zeef is gewand. Op de dag van het bloedbad, wanneer de torens vallen, zullen er beken en waterstromen neervloeien van iedere hoge berg en van elke heuvel die zich verheft.
Dan is het licht van de maan als het licht van de zon, en het zonlicht wordt verzevenvoudigd, als het licht van zeven dagen tegelijk. Op die dag verbindt de Heer de wond van zijn volk en geneest Hij de striemen die het zijn toegebracht.
Tussenzang: Psalm 147, 1-6
Refr.: Gelukkig allen die de Heer verwachten.
Hoe goed is het te zingen voor onze God,
hoe heerlijk Hem onze lof te brengen.
De bouwer van Jeruzalem, dat is de Heer,
Hij brengt de ballingen van Israël bijeen.
Hij geneest wie gebroken zijn
en verzorgt hun diepe wonden.
Hij bepaalt het getal van de sterren,
Hij roept ze alle bij hun naam.
Groot is onze Heer en oppermachtig,
zijn inzicht is niet te meten.
De Heer richt de vernederden op
en drukt de goddelozen neer.
Vers voor het evangelie (Jes 55, 6)
Alleluia.
Zoek de Heer nu Hij zich laat vinden,
roep Hem terwijl Hij nabij is.
Alleluia.
Uit het evangelie volgens Matteüs 9, 35 – 10, 1.5-8
Dit evangelie toont hoe Jezus iedere vorm van kwetsbaarheid benadert met een liefde die geneest en opricht. Diezelfde liefde wil Hij delen via de leerlingen die Hij de weg op stuurt.
Jezus trok rond langs alle steden en dorpen, Hij gaf de mensen onderricht in hun synagogen, verkondigde het goede nieuws over het koninkrijk en genas iedere ziekte en elke kwaal.
Toen Hij de mensenmenigte zag, voelde Hij medelijden met hen, omdat ze uitgeput en hulpeloos waren, als schapen zonder herder. Hij zei tegen zijn leerlingen: ‘De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Vraag dus de eigenaar van de oogst of Hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen.’
Daarop riep Hij zijn twaalf leerlingen bij zich en Hij gaf hun de macht om onreine geesten uit te drijven en iedere ziekte en elke kwaal te genezen.
Hij gaf hun de volgende instructies: ‘Neem niet de weg naar de heidenen en ga geen Samaritaanse stad binnen. Ga liever op zoek naar de verloren schapen van het volk van Israël en verkondig hun dat het koninkrijk van de hemel nabij is. Genees zieken en wek doden op, reinig mensen die door een huidziekte onrein zijn, en drijf demonen uit. Om niet hebben jullie ontvangen, om niet moeten jullie geven!’
Van Woord naar leven
LEVEN IN DE KRACHT VAN GEBROKENHEID
Tekst overweging: Kris
Als we in de spiegel van ons leven kijken, zien we naast momenten van vrede en vreugde ook breuklijnen die door onze keuzes zijn ontstaan: sporen van misstappen, plaatsen waar we onszelf of anderen tekort hebben gedaan. Dat alles kan wegen op ons hart, als een rugzak die bij momenten best zwaar kan zijn. In zulke momenten lijkt het alsof er geen weg vooruit bestaat en alsof innerlijke wonden ons vastzetten.
De lezingen van vandaag zijn als een hemelse zalf op dergelijke wonden. De psalmist zingt dat God wie gebroken is verzorgt en diepe wonden heelt. Dat is geen abstract beeld, maar een belofte die ons allen aangaat tot in de kern van ons bestaan. God ziet onze wonden en nadert ons met liefde en zorg. Hij komt binnen in het hart van onze kwetsuren om ze van binnenuit te helen. Zowel in de wonde van de zondaar als in de wonde van degene die door de zondaar gekwetst is.
In de eerste lezing richt Jesaja zich tot een volk dat vastgelopen is in verdriet en onzekerheid. En dan de belofte: je hoeft geen tranen meer te storten, want God hoort je wanneer je roept. Hij laat zich zien als de Leermeester die niet verborgen blijft, als de stem die richting geeft wanneer het innerlijke kompas geen helderheid meer biedt. Zijn nabijheid wordt begeleiding, een innerlijk licht dat nieuwe horizonten opent. God verbindt de wonden, alle soorten wonden, ook de wonden die een mens zichzelf en anderen toegebracht heeft. De woorden van Jesaja ademen dezelfde zorg als de psalm: God staat niet aan de rand, maar binnenin onze pijn, aanrakend en genezend.
Het evangelie toont hoe die belofte zichtbaar wordt in Christus zelf. Jezus ziet mensen die moe en ontredderd zijn, mensen die geen kracht meer hebben om vooruit te gaan. Hun kwetsuren hebben vele gezichten: ziekte, eenzaamheid, angst. In die brede menselijke kwetsbaarheid hoort ook de pijn wanneer wij tekortgeschoten hebben. Want misstappen, zoals reeds gezegd, kunnen het leven verduisteren. Schaamte, schuldgevoelens en een gevoel van waardeloosheid trekken soms de gordijnen dicht. Jezus ziet dat alles. Hij ziet ons hart, onze vermoeidheid, onze verlangens. En zoals Jesaja het verwoordt en de psalmist het uitzingt: Jezus komt aanwezig in het hart van onze wonden. Niet om gedane zonden goed te praten, wel om te redden. Zijn beweging is mededogen, aanraking, genezing. “Voor hen – de zieken – ben Ik gekomen,” zegt Hij elders (Mc 2,17). Zowel voor hen die zonden hebben bedreven als voor hen die onder het handelen van anderen hebben geleden. In beiden is Hij aanwezig, in het hart van hun pijn, om van binnenuit te genezen. Deze beweging heeft een naam: barmhartigheid. Groots is dat.
En dan gebeurt er iets opvallends. Geen randfenomeen, maar een wezenlijk onderdeel van Gods handelen. Vanuit het herstel wordt de mens gezonden. Wie barmhartigheid heeft ervaren, wordt gezonden deze ook aan anderen te schenken, en wel in naam van de Heer. De leerlingen worden gezonden om te helen en op te richten. Die zending vertrekt precies uit het geschenk dat zij zelf ontvangen hebben. Wat in hen vernieuwd werd, zal tot leven komen voor anderen.
Wat de lezingen ons vandaag leren, is dat onze gebrokenheid geen plek van verlorenheid hoeft te zijn, maar een plaats kan worden waar Christus binnenkomt, geneest en richting geeft. Advent nodigt ons uit om die komst te verwachten, met een hart dat openstaat voor het licht dat God schenkt. Hij wekt leven op plaatsen die verdord lijken en opent wegen waar geen pad zichtbaar is. Ja, voor God is niets onmogelijk!
Moge deze tijd ons helpen om innerlijk te knielen, zoals de tollenaar achter in de tempel (Lc 18,13). Wie zich in nederigheid opent voor Christus, ontvangt een nieuwe toekomst. Gods licht overstijgt iedere nacht. Geen enkel hart is te min om door Hem opgetild te worden.
Moge deze advent een tijd worden waarin zijn zorg ons raakt, zijn stem ons leidt en zijn aanwezigheid ons de vreugde schenkt van een nieuw begin.
Laten we bidden
Liefdevolle Vader,
dank U dat U ons nooit loslaat,
dat U ons met genade aanraakt,
ook in onze gebrokenheid.
U werpt ons niet weg,
maar tilt ons op,
geeft nieuwe kansen
en geneest onze wonden.
Uw barmhartigheid is ons licht in de duisternis.
Leer ons ons hart te openen,
zodat uw liefde ons blijft vernieuwen.
In Christus, onze Heer.
Amen.
Geliefde mensen, moge deze dag vervuld zijn met Gods licht en liefde.
Een vredevol weekend,
kris
Om mee op weg te gaan
Neem een moment van stilte om eerlijk in je eigen hart te kijken. Wat zie je daar? Zowel het goede als het gebrokene mag er zijn. Durf te erkennen waar schuld of pijn je hart raakt, zonder jezelf te veroordelen. Open je hart in gebed en nodig de Heer uit in die plekken waar je zijn heling het meest nodig hebt. Bedenk dat Gods barmhartigheid altijd groter is dan je fouten. Hij wacht je op met open armen.
Blog ‘Van Woord naar leven’
Reageren of uitwisselen betreffende de lezingen of de overweging, kan via de blog ‘Van Woord naar leven’.
Om de kwaliteit van het gesprek te waarborgen worden de reacties geplaatst na moderatie.
De Bijbelteksten zijn ontleend aan de NBV21, © Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.
De korte inleidingen op de lezingen zijn van de hand van Kris.
Van Woord naar leven
LEVEN IN DE KRACHT VAN GEBROKENHEID
Tekst overweging: Kris
Als we in de spiegel van ons leven kijken, zien we naast momenten van vrede en vreugde ook breuklijnen die door onze keuzes zijn ontstaan: sporen van misstappen, plaatsen waar we onszelf of anderen tekort hebben gedaan. Dat alles kan wegen op ons hart, als een rugzak die bij momenten best zwaar kan zijn. In zulke momenten lijkt het alsof er geen weg vooruit bestaat en alsof innerlijke wonden ons vastzetten.
De lezingen van vandaag zijn als een hemelse zalf op dergelijke wonden. De psalmist zingt dat God wie gebroken is verzorgt en diepe wonden heelt. Dat is geen abstract beeld, maar een belofte die ons allen aangaat tot in de kern van ons bestaan. God ziet onze wonden en nadert ons met liefde en zorg. Hij komt binnen in het hart van onze kwetsuren om ze van binnenuit te helen. Zowel in de wonde van de zondaar als in de wonde van degene die door de zondaar gekwetst is.
In de eerste lezing richt Jesaja zich tot een volk dat vastgelopen is in verdriet en onzekerheid. En dan de belofte: je hoeft geen tranen meer te storten, want God hoort je wanneer je roept. Hij laat zich zien als de Leermeester die niet verborgen blijft, als de stem die richting geeft wanneer het innerlijke kompas geen helderheid meer biedt. Zijn nabijheid wordt begeleiding, een innerlijk licht dat nieuwe horizonten opent. God verbindt de wonden, alle soorten wonden, ook de wonden die een mens zichzelf en anderen toegebracht heeft. De woorden van Jesaja ademen dezelfde zorg als de psalm: God staat niet aan de rand, maar binnenin onze pijn, aanrakend en genezend.
Het evangelie toont hoe die belofte zichtbaar wordt in Christus zelf. Jezus ziet mensen die moe en ontredderd zijn, mensen die geen kracht meer hebben om vooruit te gaan. Hun kwetsuren hebben vele gezichten: ziekte, eenzaamheid, angst. In die brede menselijke kwetsbaarheid hoort ook de pijn wanneer wij tekortgeschoten hebben. Want misstappen, zoals reeds gezegd, kunnen het leven verduisteren. Schaamte, schuldgevoelens en een gevoel van waardeloosheid trekken soms de gordijnen dicht. Jezus ziet dat alles. Hij ziet ons hart, onze vermoeidheid, onze verlangens. En zoals Jesaja het verwoordt en de psalmist het uitzingt: Jezus komt aanwezig in het hart van onze wonden. Niet om gedane zonden goed te praten, wel om te redden. Zijn beweging is mededogen, aanraking, genezing. “Voor hen – de zieken – ben Ik gekomen,” zegt Hij elders (Mc 2,17). Zowel voor hen die zonden hebben bedreven als voor hen die onder het handelen van anderen hebben geleden. In beiden is Hij aanwezig, in het hart van hun pijn, om van binnenuit te genezen. Deze beweging heeft een naam: barmhartigheid. Groots is dat.
En dan gebeurt er iets opvallends. Geen randfenomeen, maar een wezenlijk onderdeel van Gods handelen. Vanuit het herstel wordt de mens gezonden. Wie barmhartigheid heeft ervaren, wordt gezonden deze ook aan anderen te schenken, en wel in naam van de Heer. De leerlingen worden gezonden om te helen en op te richten. Die zending vertrekt precies uit het geschenk dat zij zelf ontvangen hebben. Wat in hen vernieuwd werd, zal tot leven komen voor anderen.
Wat de lezingen ons vandaag leren, is dat onze gebrokenheid geen plek van verlorenheid hoeft te zijn, maar een plaats kan worden waar Christus binnenkomt, geneest en richting geeft. Advent nodigt ons uit om die komst te verwachten, met een hart dat openstaat voor het licht dat God schenkt. Hij wekt leven op plaatsen die verdord lijken en opent wegen waar geen pad zichtbaar is. Ja, voor God is niets onmogelijk!
Moge deze tijd ons helpen om innerlijk te knielen, zoals de tollenaar achter in de tempel (Lc 18,13). Wie zich in nederigheid opent voor Christus, ontvangt een nieuwe toekomst. Gods licht overstijgt iedere nacht. Geen enkel hart is te min om door Hem opgetild te worden.
Moge deze advent een tijd worden waarin zijn zorg ons raakt, zijn stem ons leidt en zijn aanwezigheid ons de vreugde schenkt van een nieuw begin.
Laten we bidden
Liefdevolle Vader,
dank U dat U ons nooit loslaat,
dat U ons met genade aanraakt,
ook in onze gebrokenheid.
U werpt ons niet weg,
maar tilt ons op,
geeft nieuwe kansen
en geneest onze wonden.
Uw barmhartigheid is ons licht in de duisternis.
Leer ons ons hart te openen,
zodat uw liefde ons blijft vernieuwen.
In Christus, onze Heer.
Amen.
Geliefde mensen, moge deze dag vervuld zijn met Gods licht en liefde.
Een vredevol weekend,
kris
Om mee op weg te gaan
Neem een moment van stilte om eerlijk in je eigen hart te kijken. Wat zie je daar? Zowel het goede als het gebrokene mag er zijn. Durf te erkennen waar schuld of pijn je hart raakt, zonder jezelf te veroordelen. Open je hart in gebed en nodig de Heer uit in die plekken waar je zijn heling het meest nodig hebt. Bedenk dat Gods barmhartigheid altijd groter is dan je fouten. Hij wacht je op met open armen.
Blog ‘Van Woord naar leven’
Reageren of uitwisselen betreffende de lezingen of de overweging, kan via de blog ‘Van Woord naar leven’.
Om de kwaliteit van het gesprek te waarborgen worden de reacties geplaatst na moderatie.